درسها ← قدم اول: پول را بشناس
نه کاغذ است و نه فلز؛ پول هر چیزی است که یک جامعه میپذیرد، و همزمان سه کارِ خاموش انجام میدهد.
تصور کن نان میپزی و کفش میخواهی. با معاملهی پایاپای باید کفشدوزی پیدا کنی که اتفاقاً نان بخواهد؛ همان لحظه و به همان اندازه. این تطابقِ خوشاقبال کمیاب است، پس دادوستد کند و کوچک میماند. پول این گلوگاه را برمیدارد: نان را به هر کسی در برابرِ پول میفروشی و هر وقت خواستی با آن پول کفش میخری.
در طولِ تاریخ مردم از گاو، غله، نمک، صدف و مهره استفاده کردهاند، و سپس از سکههای نقره و طلا. بعدتر اسکناسِ کاغذی آمد؛ نخست وعدهای برای پرداختِ فلز به دارنده، سپس صرفاً اسکناسی که همه بهخودیِخود میپذیرند. امروز بیشترِ پول هیچکدامِ اینها نیست: عددهایی در رایانههای بانک است که با کارت و تلفن جابهجا میشود. جامه پیوسته عوض میشود؛ آن سه کار ثابت میمانند.
اسکناس فقط کاغذ است؛ عددِ حسابت فقط داده است. ارزشِ آنها بر اعتماد استوار است؛ این باور که دیگران فردا هم آن را میپذیرند، همانطور که امروز پذیرفتند، و اینکه ناشر جهان را از پولِ بیشتر پر نمیکند. برای همین، اعتماد پشتوانهی واقعیِ پول است. و یادآور است که پول یک سندِ طلب بر چیزهای واقعی است، نه خودِ ثروت؛ چاپِ بیشترِ آن کالای بیشتری نمیسازد. (نگاه کنید به تورم و «پول، ثروت نیست».)
